زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

صالح بن عمر بلقینی





صالح بن عمر، عَلَم الدین ابوالبقا از خاندان بلقینی و علما و قاضیان شافعی مصر در قرن هشتم و نهم است.


۱ - معرفی اجمالی



فقیه، محدث و قاضی بود و در ۷۹۱ در قاهره زاده شد.
استعدادی سرشار و حافظه ای قوی داشت، قرآن را از بر کرد و نزد پدرش، سراج الدین، و برادرش، عبدالرحمان تعلیم یافت.
استادان او در ادبیات، شمس شَطنُونی؛ در فقه، مجدالدین برماوی (۷۵۰ـ۸۳۴) و برهان الدین بیجوری (متوفی ۸۲۵) و شمس الدین عراقی؛ در حدیث، ولی الدین عراقی؛ در اصول، عزالدین ابن جماعه بودند.
[۱] کحّاله، عمررضا، معجم المؤمنین، ج۵، ص۹، دمشق ۱۹۵۷ـ۱۹۶۱، چاپ افست بیروت.
وی از جمال الدین تَنوخی (۵۸۹ ـ ۶۷۲) اجازه حدیث، و از برادرش عبدالرحمان اجازه افتا و تدریس داشت. در قضا و تدریس جانشین برادرش بود و پس از فوت وی نیز قاضی القضات شد.
[۴] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۳، ص۱۹۴، بیروت ۱۹۸۶.
عَلَم الدین در فقه و حدیث سرآمد بود، گفتاری فصیح و اخلاقی نیکو داشت و بزرگان در مجالس درس و وعظ او شرکت می‌کردند.

۲ - تاریخ وفات



وی در ۸۶۸ درگذشت و در کنار پدر و برادرش به خاک سپرده شد.

۳ - تالیفات



از آثار اوست: دیوان الخطب؛ الجوهر الفرد فیما یخالف فیه الحرُّالعَبدَ؛ تفسیر القرآن الکریم؛ تتمه التدریب که تکمله ای بر کتاب پدرش است؛ و شرح ناتمامی بر صحیح بخاری.
[۸] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۳، ص۱۹۴، بیروت ۱۹۸۶.
[۱۰] کحّاله، عمررضا، معجم المؤمنین، ج۵، ص۹، دمشق ۱۹۵۷ـ۱۹۶۱، چاپ افست بیروت.


۴ - پانویس


 
۱. کحّاله، عمررضا، معجم المؤمنین، ج۵، ص۹، دمشق ۱۹۵۷ـ۱۹۶۱، چاپ افست بیروت.
۲. سخاوی، محمدبن عبدالرحمان، الضوء اللامع لاهل القرن التاسع، ج۳، ص۳۱۲، قاهره.    
۳. سخاوی، محمدبن عبدالرحمان، الضوء اللامع لاهل القرن التاسع، ج۳، ص۳۱۲، قاهره.    
۴. زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۳، ص۱۹۴، بیروت ۱۹۸۶.
۵. بردی، ابن تغری، المنهل الصافی، ج۱، ص۳۳۴، چاپ محمد محمدامین، قاهره ۱۹۸۴.    
۶. سخاوی، محمدبن عبدالرحمان، الضوء اللامع لاهل القرن التاسع، ج۳، ص۳۱۴، قاهره.    
۷. سخاوی، محمدبن عبدالرحمان، الضوء اللامع لاهل القرن التاسع، ج۳، ص۳۱۴، قاهره.    
۸. زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۳، ص۱۹۴، بیروت ۱۹۸۶.
۹. بغدادی، اسماعیل، هدیه العارفین، ج۱، ص۴۲۲، ج ۱۲، در حاجی خلیفه، کشف الظنون، ج ۵ ۶، بیروت ۱۴۱۰ /۱۹۹۰.    
۱۰. کحّاله، عمررضا، معجم المؤمنین، ج۵، ص۹، دمشق ۱۹۵۷ـ۱۹۶۱، چاپ افست بیروت.


۵ - منبع


دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «بلقینی»، شماره۱۷۳۳.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.